دکتر علی شریعتی

گفت‌وگو با سوسن شريعتي درآستانه 16 آذر: "دانــشــجــو بــايــد بــگــويــد آگــاهــم، پــس هــســتــم!"

تقي رحماني: دانشگاه خاستگاه آزادي‌خواهی و عدالت‌طلبی بود، سه دانشجوي شهيدي كه نماد 16 آذر هستند هم براي اين هدف‌ها كشته شدند. ما بايد ناسيونال دموكراسي غيرمتمركزي را طلب كنيم كه همه در راه آن بكوشند چراكه ملت ايران متشكل از اقوام و تفكرهاي مختلف است. استمرار بهتر از يك بار حركت كردن است. اين تجربه كسي است كه 33 سال فعاليت سياسي كرده و 14 سال را در زندان به سر برده است. ما نياز به گفت‌وگو و تحمل مخالف داريم. درست است كه ما آسمان پرستاره‌اي داريم از سه شهيد 16 آذر، عزت ابراهيم نژاد و ... اما زمين ما تاريك است. مي‌شود يك شعار داد و كار را تمام كرد اما بايد ديد كه نتيجه‌اش چه مي‌شود. دانشجو بايد خاستگاه تعاملات باشد. يك طرفه كردن شعارها به جايي نمي‌رسد. ما نياز به درك يكديگر داريم چراكه طبقه متوسطه ما ضعيف‌تر از اين است كه به دموكراسي برسد. اگر دانشگاه نتواند فضاي گفت‌وگو را فراهم كند، ناچاريم، مثل اكنون اين گونه مراسم را در اين شرايط برگزار كنيم. جامعه‌اي زنده است كه دانشجو خارج از دانشگاه هم به آزادي و سياست بپردازد. اگر جنبش دانشجويي و جريان سياسي در تاريخ مي‌توانست جامعه را به سمت نهادينه كردن دموكراسي در آن پيش ببرد، وضع بهتري داشتيم. ما در دنيايي زندگي مي‌كنيم كه هر كسي به فكر منافع خود است. اگر در طول تاريخ نهضت ملي موفق نشده، شعار‌ها به انحراف كشيده شده و اصلاحات موفق نشده است، بايد امروز دانشگاه را خانه آزادي قرار دهيم و يكديگر را تحمل كنيم